Formy Walki Mieczem Świetlnym
Formy Walki Mieczem Świetlnym
Formy Walki
Spis Treści
- 1. Forma 0
2. Forma I- | 2.1 | Shii-Cho
- | 3.1 | Makashi
- | 4.1 | Soresu
- | 5.1 | Ataru
- | 6.1 | Djem So
- | 7.1 | Niman
- | 8.1 | Juyo
| Forma 0 |
/forum/GoSW-Obrazki/Style/Forma0.png Przewrotna filozofia walki, stosowana przez niektórych Jedi w schyłkowym okresie Republiki.
Wymyślona przez mistrza Felanila Baaksa, była to Forma używania miecza świetlnego bez włączania go. W założeniach styl ten polegał bardziej na szukaniu pokojowych rozwiązań i doskonaleniu hartu ducha, niż autentycznej walce na miecze. Jedi, jako strażnicy pokoju i sprawiedliwości w galaktyce, winni znać tę Formę, gdyż pozwala ona na rozwiązywanie konfliktów bez uciekania się do przemocy. Chociaż wielu padawanów uznawało ją za głupią i niepotrzebną, tego spojrzenia na walkę nie można było jednak ignorować.
| Forma I |
Podstawowa i elementarna forma walki na miecze świetlne. Bywa nazywana Determinacją albo Drogą Sarlacca.
Ten styl opiera się na filozofii skupienia i spokoju, które przy długim i systematycznym treningu pozwalają na pełne opanowanie podstaw władania mieczem świetlnym, elementarnych ciosów i pozycji, oraz kontroli szybkości i skuteczności zadawania ciosów. Poznanie zasad tej Formy stanowi punkt wyjścia do bardziej zaawansowanego szkolenia, a od strony technicznej jest niezbędny jako podstawa do opanowania bardziej zaawansowanych stylów.
Istnieje tylko jedna technika walki w tej Formie, znana jako Shii-Cho.
Shii-Cho
/forum/GoSW-Obrazki/Style/Shii-Cho.png Podstawowa technika walki mieczem świetlnym spośród studiowanych przez Rycerzy Jedi za czasów Starej Republiki. Ze względu na prostotę formy, z reguły nauczana była jako pierwsza.
Pierwotnie Shii-Cho była techniką walki przewidzianą na zwykłe miecze (jej historia sięga bowiem czasów Pierwszej Wielkiej Schizmy), co widać po jej założeniach praktycznych. Używane w niej są ruchy horyzontalne oraz parowania klingą miecza, aby odepchnąć ostrze przeciwnika w czasie ataków bocznych. Jeżeli atak jest kierowany od dołu w stronę głowy, Shii-Cho po prostu odwraca go poprzez zablokowanie trzymaną poziomo klingą miecza. Parowanie polega na poruszaniu mieczem z góry na dół, aby odepchnąć atak. W praktyce Shii-Cho korzysta jednak z ruchów skośnych, które mogą być wykonane szybciej, niż idealne pozycje prostopadłe. Pierwotnie w Shii-Cho koncentrowało się na atakach w sun djem, punkt styku umożliwiający wytrącenie przeciwnikowi broni lub zniszczenie jej, jednak w późniejszych czasach częściej brano pod uwagę możliwość uśmiercenia oponenta.
Wszystkie podstawowe techniki ataku, parowania i ciosów treningowych innych Form mogą być wyprowadzone z techniki Shii-Cho. Dzieli ona bowiem ciała walczących na sześć sfer, na podstawie których posługujący się nią Jedi konstruuje atak lub obronę. Te sfery to:
- 1. Głowa
2. Prawa ręka i bok
3. Lewa ręka i bok
4. Plecy
5. Prawa noga
6. Lewa noga
| Forma II |
Forma walki na miecze świetlne, koncentrująca się na fechtunku i szermierce. Inną nazwą tej Formy jest Rywalizacja albo Droga Isalamira.
Zwana również stylem pojedynkowym, Forma Druga była pomyślana jako odpowiedź na coraz częstszą potrzebę przeprowadzania bardziej zaawansowanych pojedynków jeden na jednego, niż w przypadku prostej, ale stosunkowo prymitywnej Formy Pierwszej. Techniki Formy Drugiej stawiały na maestrię ostrza, finezję i skuteczność.
Najbardziej znaną spośród nich była Makashi, która właściwie realizowała założenia tej Formy w stu procentach, stając się z czasem jej synonimem. Inną znaną techniką należącą do tej Formy była starożytna Lus-Ma.
Makashi
/forum/GoSW-Obrazki/Style/Makashi.png Podstawowa technika walki mieczem świetlnym spośród studiowanych przez Rycerzy Jedi za czasów Starej Republiki.
Makashi, czyli technika walki najbardziej zbliżona do fechtunku i szermierki, powstała jako odpowiedź na założenia Drugiej Formy, na zasadzie alternatywy dla Shii-Cho. Technika ta była stylowa, elegancka, zabójcza; sun djem przestało być podstawowym celem walki. Makashi to technika niemal bezkonkurencyjna, jeśli chodzi o pojedynki. Opiera się ona o wysoką precyzję i finezję wykorzystania ostrza, natomiast zawodzi w walce na dystans, dostosowana jest bowiem do pojedynków jeden na jednego. Podstawowy trening w tej technice zakładał optymalne opanowanie broni, wykorzystywał fakt, iż ostrze miecza świetlnego nie miało masy, a także wprowadzał wachlarz cięć i kontr, który przy umiejętnym zastosowaniu był niemal nie do powstrzymania.
| Forma III |
Forma walki na miecze świetlne koncentrująca się na działaniach defensywnych. Znana jest też pod nazwami Wyciszenie albo Droga Mynocka.
Trzecia Forma jest odpowiedzią na coraz większe rozpowszechnienie blasterów i przejawem konieczności zaadaptowania technik walki do obrony przed bronią dystansową. Stanowił również wybór tych Jedi, których filozofia życiowa polegała na wyciszeniu i poddaniu się niuansom Mocy.
Najbardziej znaną techniką walki w tej Formie była Soresu, na tyle funkcjonalna i skuteczna, że wielu traktuje ją jako synonim Formy Trzeciej.
Soresu
/forum/GoSW-Obrazki/Style/Soresu.png Soresu charakteryzuje się niemal taneczną choreografią ruchów. Dostosowana jest przede wszystkim do wykorzystania w obronie, w szczególności przed wiązkami z blasterów i innej broni palnej i miotanej, choć sprawdza się również w defensywnej szermierce, a przez lata została udoskonalona na tyle, że wielu Jedi wybrało ją jako swój podstawowy styl walki. Korzystający z Soresu Jedi zespala się z Mocą i wyczekuje ataku, aby go odbić lub skierować przeciw napastnikowi. Soresu jest idealna do blokowania i parowania wszelkich ataków, doskonała, jeśli chodzi o odbijanie laserowych błyskawic, a także, po dłuższym szkoleniu, zdolna wykorzystać błędy w niemal każdej innej technice na swoją korzyść (może nie licząc Makashi). Maksymalizuje ona zdolności obronne dzięki zastosowaniu ciasnych i wydajnych ruchów, które chronią praktycznie całe ciało.
| Forma IV |
Forma walki na miecze świetlne, koncentrująca się na akrobatyce. Znana jest także jako Wytrwałość albo Droga Jastrzębionietoperza.
Forma Czwarta powstała w celu wykorzystania pełni możliwości akrobatycznych, jakie dawała Moc. Walka mieczem świetlnym schodziła niejako na dalszy plan, zaś stosujący Formę Czwartą Jedi stawiał przede wszystkim na szybkość i zaczepność, niż otwartą walkę.
Ataru
/forum/GoSW-Obrazki/Style/Ataru.png Technika dynamiczna i skoczna, wykorzystująca szybkość przeciwko sile. Wymagająca ogromnej kondycji fizycznej i wytrzymałości, Ataru stawiała na uniki i celne cięcia, mające zdekoncentrować i unieszkodliwić przeciwnika. Specjalistami od Ataru, byli ci Jedi, którzy wykorzystywali swoją naturalną szybkość, giętkość czy niewielki wzrost, rekompensując jednocześnie relatywnie niewielką siłę fizyczną, a także tacy, dla których finezja i szybkość walki miała większe znaczenie, niż rozbudowana obrona czy też nader silny atak. Ataru zakładała bowiem częste i szybkie ataki i daleko posuniętą akrobatykę podczas walki.
| Forma V |
Forma walki na miecze świetlne, za podstawę mającą brutalną siłę fizyczną. Znana jest również jako Agresja albo Droga Smoka Krayt.
Stworzenie Formy Piątej było odpowiedzią na wzrastające od zawsze zapotrzebowanie na styl ofensywny, wykorzystujący fizyczną siłę, często wspomaganą przez Moc. Filozofia walki ograniczała się do siłowej dominacji nad przeciwnikiem i brutalnego wykorzystywania fizycznej przewagi.
Djem So
/forum/GoSW-Obrazki/Style/Djem-So.png Właściwie nie różni się specjalnie od tego, czym była klasyczna technika Formy Piątej w starożytności, jest więc względnie prosta do opanowania dzięki zastąpieniu finezji przez walory fizyczne. Technika ta był zatem stylem odpowiednim dla tych, którzy uważali Soresu za styl zbyt pasywny, a Makashi mało praktyczny. Można jedynie zauważyć, że został wzbogacony o kilka manewrów mających skuteczniej wykorzystać siłę wojownika. W porównaniu ze współczesną Shien będzie to więc technika oparta przede wszystkim na potężnych, silnych uderzeniach. Djem So była bardzo popularna w Zakonie Jedi w schyłkowym okresie Republiki.
| Forma VI |
Forma walki na miecze świetlne, stawiająca na równowagę pomiędzy wszystkimi powstałymi wcześniej stylami. Jest też znana jako Równowaga albo Droga Rancora.
Forma Szósta była tak w założeniach, jak i z nazwy, stylem dyplomatów, stawiającym na idealny balans między atakiem a obroną. U podstaw filozofii Jedi, którzy decydowali się na szkolenie w tej Formie, leżała absolutna równowaga i niepoddawanie się skrajnym prądom i emocjom, homeostaza ciała i umysłu.
Niman
/forum/GoSW-Obrazki/Style/Niman.png Niman jest techniką korzystającą w założeniach z dorobku wcześniejszych Form (konkretnie Pierwszej, Drugiej, Czwartej i Piątej), realizując założenia idealnej równowagi między atakiem a obroną, które legły u podstaw Formy Szóstej. Zamiłowanie do równowagi sprawiło, że często określano tę technikę jako styl dyplomatyczny, która potem wpłynęła na postrzeganie Nimanu jako techniki charakterystycznej dla dyplomatów właśnie. Warto zauważyć, że ostrożne obchodzenie się z mieczem, które charakteryzowało Niman, służyło jako podstawa do walki dwoma mieczami świetlnymi i wielu rycerzy Jedi uczyło się tej techniki, by móc opanować możliwość walki dwoma ostrzami, jednak rzadko kiedy dochodzili w niej do mistrzostwa. Ponadto w wersji na jeden miecz Niman stał się w swoim czasie wysoce nieefektywny (zapewne przez zbytnio eksponowany w trakcie szkolenia aspekt defensywny).
| Forma VII |
Forma walki na miecze świetlne, stawiająca na zaangażowanie w walkę, często zbliżające walczącego do ciemnej strony. Znana jest również jako Zażartość albo Droga Vornskra.
Forma Siódma zakładała taką syntezę metod walki, znanych z poprzednich stylów, która opierała się o poddanie się wirowi emocji stosującego ją Jedi. Miecz świetlny miał być przedłużeniem woli Mocy, a uwolnienie jej nurtu w założeniach doprowadzało do erupcji wulkanu zażartości, który miał zostać ukierunkowany przez Jedi zgodnie z jego zamiarami. W praktyce polegało to na pokonaniu swojej największej słabości i wykorzystaniu jej jako atut; analogicznie z mocnymi stronami przeciwnika, które Forma Siódma zwykła zwracać przeciwko niemu. Nietrudno zgadnąć, że filozofia tego stylu oznaczała swego rodzaju mariaż z ciemną stroną i niosła ze sobą ryzyko upadku.
Juyo
/forum/GoSW-Obrazki/Style/Jyuo.png Juyo to jedna z technik korzystających z dorobku poprzednich, znana z zażartości i połączenia wykorzystywanego w Soresu podporządkowania nurtowi Mocy z własnym, wewnętrznym wulkanem emocji, kierującym energią rycerza Jedi, brutalność Djem So ze zwinnością Ataru w pewnej niekonwencjonalnej i całkowicie nowej jakości. Tym samym Juyo jest stylem niebezpiecznie zbliżającym użytkownika do ciemnej strony i tylko doskonałe szkolenie oraz dyscyplina mogą zapobiec stoczeniu się w otchłań. Warto zauważyć, że Juyo, chociaż najbardziej niebezpieczne, było jednocześnie najczęściej rozwijane i modyfikowane, stało się więc bazą dla kilku dość popularnych technik walki.
[/i]
Źródło: http://www.ossus.pl
Grafika: Vosurate
